God of all life
Drie jaar geleden (2015) bezocht ik voor het eerst het regenwoud op Sumatra. Ik wilde met eigen ogen zien hoe wij via Beautiful Cups konden bijdragen. Na een ontmoeting met SOS/OIC in Medan was het moment daar: ik verliet mijn luxe hotel voor het ruige, maar prachtige regenwoud.
De tocht door de jungle voerde langs verschillende projecten voor herstel van het regenwoud. Maar ik zag ook de schade aan planten en dieren, en de leefomstandigheden van de lokale bevolking. Sumatra, een eiland groter dan Nederland, bestond 75 jaar geleden voor driekwart uit regenwoud. Nu is daar nog maar een kwart van over. Het was ooit een Nederlandse kolonie, Nederlands-Indië, en daar zie je nog overal sporen van.
Het was een reis vol schoonheid, maar ook vol verwoesting, vooral door palmolie en houtkap. De snelheid waarmee we dit regenwoud verliezen, dat ons door de God van het leven in handen is gegeven, is moeilijk te bevatten. Volgens mij is het pure waanzin. Het kan alleen gebeuren door de uitbuiting van de bevolking door de westerse wereld, waar wij natuurlijk deel van zijn.
Het maakte grote indruk op me: ongeloof, frustratie en verdriet. Hoe kan het dat we dit laten gebeuren? Maar ik was ook erg onder de indruk van de lokale mensen, die alles op alles zetten om te vechten voor het regenwoud en zijn bewoners, mens en dier.
Na een week in het regenwoud ging ik voor een korte vakantie naar het eiland Pulau Weh. Ik vloog naar de stad Atjeh en reisde vandaar per boot naar dit schitterende eiland. Ik wilde gaan duiken bij een van de koraalriffen waar grote scholen manta's zwemmen en reuzenhaaien te zien zijn. We vertrokken in een klein bootje, met z'n vieren, waarvan twee bemanning. De lichte motregen die na vertrek begon, werd al snel een echte tropische regenbui.
We besloten toch door te gaan, want het was ook mijn laatste dag. Dus hoosden we het water eruit en voeren verder. Bij het rif aangekomen, doken we het heerlijk warme en heldere water in. De schoonheid van die onderwaterwereld is bijzonder. Er zijn zoveel prachtige levensvormen te zien. Al was er geen manta of reuzenhaai te bekennen.
Toen de zuurstof op was, zat er niets anders op dan terug te gaan naar de boot en naar de kust te varen. Het regende nog steeds, maar nu zachtjes. Vanaf het water hadden we een prachtig uitzicht op het regenwoud, met de nevel die eruit opsteeg. Een magisch moment. Ik besefte dat hier, miljoenen jaren geleden, het leven was ontstaan: fotosynthese.
We zijn deze bron van al het leven op aarde in hoog tempo aan het vernietigen. Het geschenk van de God van al het leven, miljoenen jaren oud, verdwenen in minder dan honderd jaar. Ik voelde de bron van het leven, Moeder Aarde, door mijn hele lichaam.
Het was een magisch moment, in dat kleine bootje op zee. Daar deed ik het regenwoud een belofte, in het bijzijn van de God van al het leven: bijdragen aan het herstel en behoud van het regenwoud. Zodat ook de volgende generatie recht heeft op deze goddelijke schoonheid en op het leven, op fotosynthese.
Robert Wolff
Oprichter Rainforest Projects












